Drukowanie zdjęć na papierze fotograficznym 10x15 to jedna z popularniejszych opcji, gdy chodzi o wydruk fotografii. Warto zwrócić uwagę na to, aby wybrać odpowiednią drukarkę i papier fotograficzny. Aby uzyskać najlepszy efekt, należy wybrać tryb drukowania zdjęć, który jest dostępny w programie drukującym, a także ustawić Możesz to zmienić, aby Twoje selfie pokazywały Twoją lustrzaną wersję. Oto jak możesz to zrobić: Otwórz Ustawienia. Przewiń w dół i przejdź do Camera. W obszarze Kompozycja włącz lustrzaną przednią kamerę. Pamiętaj, że tej funkcji można używać tylko na telefonie iPhone XR, iPhone XS i iPhone XS Max i nowszych. Jak wsadowo zmienić rozmiar zdjęć JPG: Krok 1 Odwiedź tę stronę, klikając link, aby otworzyć usługę online PicResize. Krok 2 Kliknij przycisk „Dodaj wiele plików”, aby wybrać kilka obrazów JPG, których rozmiar chcesz zmienić. Krok 3 Kliknij przycisk „Prześlij pliki”, aby załadować te obrazy JPG na stronę internetową. Najedź kursorem na pole po prawej stronie głównego tematu i kliknij przycisk Add your face (Dodaj swoją twarz), który pozwala zmienić twarz oryginalnego zdjęcia na własną. Teraz naciśnij przycisk Swap face now (Zamień twarz teraz) (po prawej stronie). Twoje zdjęcie zostanie natychmiast przesłane na serwer FaceSwapper i Krok 2 Dodaj muzykę. Kliknij przycisk „Dodaj podkład muzyczny”, aby zaimportować plik muzyczny z dysku komputera. Krok 3 Edytuj efekty muzyczne. Tutaj możesz przyciąć długość dźwięku, dodać efekty pojawiania się / zanikania. Możesz także dodawać kolekcje audio z biblioteki tego oprogramowania do pokazu slajdów ze zdjęciami. Wielkość matrycy a jakość zdjęć. Matryca telefonu lub aparatu służy do przetwarzania obrazu na sygnał elektryczny. Umożliwia to zapisanie zdjęcia na przykład w pamięci telefonu lub na karcie aparatu. Od matrycy zależy przepuszczalność światła, a więc im większa ona jest, tym lepszą jakość zdjęć uzyskujesz. vQzzWN. Często na forum zdarza sie ze zamieszczone przez autorów zdjęcia modeli pozostawiają wiele do życzenia. Tyczy sie to głownie młodych użytkowników. A w wyniku tego zamiast otrzymać taka osoba sensowną odpowiedz, czyta sobie np. ,,na tych fotkach to nic nie widzę,, albo ,,dwaj lepsze fotki,, . A faktem jest ze jeżeli zdjęcie wykonamy bez należytej uwagi, to nawet najlepszy model będzie wyglądał na spieprzony. Proponuje wiec watek na którym każdy kto zna sie na fotografii, będzie mógł dodać kilka słów od siebie, jak zrobić dobre zdjęcie modelu (jakieś specjalne techniki, autorskie triki itp). Aby młodzi po przeczytaniu mieli trochę jaśniejszy obraz zagadnienia. Jako ze fotograf ze mnie lepszy niż modelarz (oj, nie wiem czy powinienem sie przyznawać) zamieszczę ,,krótkie,, wprowadzenie do tematu makrofotografii. 1 Sprzęt. W zasadzie to mamy 4 podstawowe możliwości wykonywania tego typu zdjęć, czyli: użyć cyfrowego kompakta, z wbudowana funkcja Makro/Supermakro, lub do bardziej zaawansowanych kompaktow i lustrzanek, można dokupić specjalne soczewki do makrofotografii (jeżeli mamy tylko jeden podstawowy obiektyw do lustrzanki to kupienie takich soczewek będzie tańsze niż drugiego obiektywu) , trzecia możliwość (dla lustrzanek) jest to dokupienie specjalnego obiektywu makro (najczęściej jest to obiektyw długoogniskowy 200/300mm przystosowany do takich zdjęć) no i na końcu najbardziej wyrafinowana opcja, czyli mieszki do mieszak to niesamowita sprawa. Sam mam taki, kupiony za 17zl, jest dedykowany do Zenitow, ale przy użyciu adaptera, stosuje go z lustrzanką Minolty. Poniżej link do aukcji (żeby zobaczyć jak to wo gule wygląda). Uwaga: komórek nie wymieniłem, bo komórka służy do rozmawiania, a nie cykania pseudo-fotek 2 Poznajmy ograniczenia naszego sprzętu. Bardzo ważną rzeczą jest to aby uświadomić sobie ze nasz aparat to wcale nie takie cudo jak nam nagadał sprzedawca w Media Marktcie, i ma on wiele ograniczeń, i my musimy je poznać aby móc unikać błędów wynikłych z tego powodu. Po pierwsze jeżeli mamy kompakta, to zapomnijmy o wbudowanej lampie błyskowej. Taka lampa to sie do ... no wiecie, nadaje. A swym penetrującym i kontrastowym światłem psuje każde zdjęcie (do tego dochodzą jeszcze przekłamania barwy modelu). Nawet średnie zdjęcie zrobione przy świetle słonecznym będzie lepsze niż wykonane naszym ,,wypasionym aparatem,, ,ale z lampa I tu uwaga to tyczy sie klasycznych kompaktów, a jeżeli dysponujemy aparatem bardziej rozbudowanym, takim jak Sony H6 lub Canon S5 Możemy po eksperymentować, ale o tym napisze dalej. Po drugie nie idźmy na łatwiznę i nie fotografujmy aparatem ustawionym na AUTO, bo takie fotografowanie to jest czysta loteria (aparat myśli ze wie jak powinno wyglądać TWOJE zdjęcie, i często sie myli). W makrofotografi mamy dużo czasu i wykorzystajmy go, Ustawmy aparat na program ,,P,, lub co najlepsze na preselekcje przysłony ,,A,, lub jeżeli aparat niema tych funkcji to wybierzmy któryś z programów tematycznych wymuszających dożą glebie ostrości (np krajobraz). Do tego Pamiętajmy zdefiniować balans bieli, lub chociaż ustawić w menu balans bieli zgodny z faktycznym (jest tam kilka opcji np słońce, pochmurno itp...) Wprowadzenie ustawień ręcznie wiele czasu nam nie zajmie, a dzięki temu osiągniemy, pewność i powtarzalność wyników. 3 Techniki fotografowania a) oświetlenie W fotografii makro największą role odgrywa odpowiednia ilość światła. Dlatego najlepszym rozwiązaniem dla takich zdjęć jest naturalne oświetlenie słoneczne. Ewentualnie jeżeli nie możemy wybrać sie z naszym modelem na balkon, to możemy użyć światła żarowego. Ale uwaga, potrzebujemy minimum 2-3 źródła takiego światła (np. lampki biurkowe z silnymi żarówkami. Źródła te należy rozstawić w taki sposób wokół modelu,aby oświetlały go jak najrównomierniej. Lub jeżeli model jest niewielki i posiadamy rozbudowany kompakt lub lustrzankę,(lampa na podnoszonym ramieniu usytuowana nad obiektywem) możemy po eksperymentować z odbłyśnikiem wykonanym z brystolu umieszczonym nad lampą błyskową. Dla bogatszych posiadaczy zewnętrznych lamp błyskowych, pozostaje opcja oświetlenia modelu światłem odbitym od ścian lub sufitu (koniecznie o białym kolorze). Patrz poniżej, zdjęcia z pajacykiem. Powyższe zdjęcia robiłem w bardzo ciemnym pokoju, przy użyciu lampy błyskowej. Wykorzystałem Lustrzankę Sony A 100 + ob. Sigma 70-300mm DG APO + lampa Sigma EF-500 DG ST. Pierwsza próba zrobienia zdjęcia z lampą wbudowaną w aparat, nie powiodła sie z powodu zbyt malej możliwej do uzyskania mocy błysku. (zdjęcie jest niedoświetlone). Zdjęcie drugie wykonane z lampą Sigmy jest doświetlone, ale faktura powierzchni zanikła z powodu czołowego oświetlenia . Natomiast zdjęcie trzecie zostało wykonane po podniesieniu palnika lampy (tak aby całość światła skierowała sie na sufit, i dopiero po odbiciu od niego oświetliła obiekt) , dzięki czemu uzyskaliśmy bardziej naturalne oświetlenie, a gra światło-cieni sprawia ze obiekt wygląda bardziej realistycznie. Taki mnij więcej kształt ma domowej roboty odbłyśnik. Wykonujemy go z białego możliwie gładkiego kartonu. Po jednej ze stron arkusza tegoż kartonu przyklejamy folie aluminiową ( bardziej błyszczącą strona do środka), a następnie przy pomocy nożyczek i taśmy klejącej formujemy coś na kształt zwężonego z jednej strony korytka. To jaki dokładnie on będzie niema dużego znaczenia, materiał jest tani możemy po eksperymentować. b) parametry ekspozycji Po wybraniu rodzaju oświetlenia należy wprowadzić do menu aparatu odpowiedni balans bieli,(najlepiej poprzez zdefiniowanie go na białej kartce umieszczonej obok modelu) oraz ustawić pokrętło trybów fotografowania na ,,A,, . Ustawmy tak niską liczbę przesłony, na jakom pozwalają warunki oświetlenia tzn. podczas zwiększania jej wartości, obserwujmy jak wydłuża sie czas ekspozycji, pokazywany na wyświetlaczu aparatu w formie ułamka sekundy (np 1/500 , 1/250 , 1/125) Kiedy czas ten będzie wynosił ok 1/90, lub dla długich ogniskowych 1/150, wartość przysłony w tym momencie pozostawiamy (jeżeli czas spadnie do np 1/50, 1/30, to fotka na bank będzie rozmyta i nie wyraźna) Zależność głębi ostrości od ustawionej wartości przesłony przedstawia poniższa fotografia. W tych 3 przypadkach ostrzenie było na ,,10,, cm linijki, która leżała na stole pod małym katem do aparatu. Widzimy ze w pierwszym przypadku, kiedy aparat ustawił, ,,standardowo,, przesłonę f: 5,6 pole ostrości wynosiło zaledwie 1cm. Gdyby tam stała jakaś diorama to na te pole załapała by sie co najwyżej jedna figurka 1/72, i fota by była do niczego. c) aranżowanie sesji Jeżeli wykonujemy zdjęcie pojedynczego modelu, to najlepsze będzie białe jednolite tło (arkusz brystolu w zupełności wystarcza), a nie jakiś tam parapet, czy cerata na stole w kuchni. Model ustawmy tak względem źródła/źródeł światła aby był oświetlony jak najrównomierniej ponieważ delikatne rozproszone i niekontrastowe światło wydobywa bogactwo szczegółów, oraz sprawia ze model wygląda bardziej naturalnie. Sprawdzonym i niezawodnym sposobem w przypadku światła słonecznego jest wykorzystanie arkusza kalki technicznej (format musi być większy od wielkości modelu) oraz arkusza brystolu w kolorze białym. Na poniższym rysunku jest przedstawiony sposób ustawienia tych ,,przyrządów,, .Kalka działa jak dyfuzor ,,zmiękczając światło padające bezpośrednio na model, natomiast światło odbite od brystolu, rozjaśnia cienie po drugiej stronie. Naprawdę polecam, rozwiązanie proste i skuteczne. Na razie to by było na tyle, jeżeli coś ważnego sobie jeszcze przypomnę to dopisze. A jeżeli jakieś sformułowanie jest dla kogoś niezrozumiale... pytać śmiało to postaram sie uzupełnić. Poradnik fotograficznyWspólnie z innymi fotografami przygotowaliśmy dla Ciebie ten foto-poradnik – znajdziesz tutaj wiele cennych wskazówek, dzięki którym Twoje zdjęcia portretowe będą lepsze:)Najważniejsze poradyNajczęściej spotykane błędyCo ustawić w aparacie?Jaki obiektyw wybrać?Kadrowanie i kompozycjaŚwiatło naturalne i błyskowePomysły na ciekawe zdjęciaCZYTAJ DALEJ Autorzy – foto-poradnik powstał dzięki wspaniałym osobom. Swoimi poradami i doświadczeniem podzielili się: Rafał Lemke || Beata Kubica || Jakub Macioł || Michał Laskowski || Maciek Olszewski || Andrzej Kluczny || Krzysztof Jach || Nikodem Szymański || Marcin Jasiński || Rafal “Edek” Sadura || Matylda Szafrańska || Radosław Adamski || Rafał Siwik || Marcin Muszyński || Mariusz Krawczyk || Janusz Wronka || Aneta Czarnocka-Kanik Korekta i redakcja: Martyna KubickaOpieka mentorska: Tomasz ZienkiewiczZasady dobrego portretuUstaw ostrość na bliższym płytką głębię ostrości – dostaniesz rozmyte modela/modelkę o oddalenie się od z blendy – dzięki niej łatwo rozjaśnisz cienie na twarzy dłuższych ogniskowych, by nie powodować deformacji twarzy. Obiektyw szerokokątny poszerza twarz. Sprawdź to, robiąc sobie selfie smartfonem i przybliż go do modela/modelkę o delikatne wychylenie głowy do przodu, by zmniejszyć ryzyko „podwójnej brody”.Unikaj nienaturalnych póz. Generują one często głębokie zmarszczki i fałdki w miejscach, gdzie normalnie ich nie ma. Na przykład na szyi podczas nadmiernego obrotu „za ramię”Najważniejsze jest spojrzenie, a co za tym idzie – oczy. Odbij w nich lampę, okno lub inne źródło światła. Możesz je również dodatkowo wyostrzyć. Spróbuj wzmocnić kontrasty w postprodukcji przez obrys cieniem wokół źrenic i rozjaśnienie blików bój się odrzucać nijakie zdjęcia. W portrecie chodzi przede wszystkim o emocje. Mimika, która wyraża sztuczny uśmiech, odrzuca odbiorcę. Skup się na atmosferze. Przed sesją rozluźnij modela/modelkę żartem lub rozmową przy kawie. Opowiedz coś o sobie. Posłuchaj czegoś o nim/niej. Bądź człowiekiem, a nie panem o make-up. Nie ma nic gorszego niż szczegółowy retusz zdjęcia w PS, bez grama makijażu. Nawet najskromniejszy, codzienny makijaż ułatwia życie po by model/modelka miała ze sobą szczotkę do włosów. Niesforne, roztrzepane włosy potrafią dodać dużo pracy w modela/modelkę w różnych kierunkach w stosunku do oświetlenia. Patrz, jak zmieniają się układy cieni na twarzy. W plenerze korzystaj z otoczenia. Czasem w mieście ściana budynku potrafi służyć za blendę odbijającą miękko światło słoneczne, a ostre promienie padające tuż w wejściu do tunelu mogą dać łagodne oświetlenie uzyskać fajne, miękkie i ciepłe światło w plenerze, korzystaj z godzin popołudniowych/wieczornych, czyli tzw. złotej chcesz uzyskać miękkie światło, możesz użyć blendy dyfuzyjnej – ustaw ją między słońcem a wykonujesz zdjęcie przy niskich wartościach przysłony, np. f/ ustaw ostrość na bliższe naturalnych ramek, np. czy kadr ma być pionowy, czy się wydobyć charakter fotografowanej się podejść blisko do modela/modelki, tak by skupić się na spojrzeniu. Rozmawiaj z modelem/modelką by przyzwyczaiła się do obiektywu i czuła z naturalnego światła. Pozwoli ci to otworzyć przysłonę do wartości f/ f/ i skupić wzrok odbiorcy na oczach osoby fotografowania w pełnym słońcu. Ostre słoneczne światło jest niekorzystne i powoduje, że pojawiają się ostre musisz fotografować przy ostrym słońcu o 12 w południe, postaraj się znaleźć trochę cienia i tam ustaw modela/ portrecie najważniejsza jest osoba fotografowana. Jeśli w tle panuje bałagan, otwórz przysłonę jak najbardziej, aby rozmyć otoczenie i skupić wzrok widza na temacie kontakt 🙂 Rozmawiaj z modelką. Rozmowa buduje relację, rozluźnia. Oswaja modelkę, szczególnie tą początkującą. To przekłada się na lepsze zdjęcia. Dobrą atmosferę możesz też zbudować dobrą to przede wszystkim przedstawienie danej osoby na fotografii, a więc ukazanie jej emocji i cech charakteru (z wyłączeniem sesji komercyjnych, gdzie za portretowaną osobą stoi marka firmy czy produktu). Im prościej, tym lepiej. Aspekty techniczne są ważne, ale dobry portret mówi nam coś o danym człowieku. Oczy są w portrecie najważniejsze. Dalej mimika/wyraz twarzy i oświetlenie (w zależności od tego, jak osobę chcemy przedstawić), być może jakieś przedmioty, które o osobie portretowanej coś nam powiedzą i przez to nadadzą narrację błędy w portrecieGłębia ostrości, ustawienie ostrości na wszystkim: uwaga odbiorcy ląduje nie tylko na portretowanej osobie, ale również na detalach w tleObiektyw: Użyłeś szerokiego obiektywu i twarz wygląda niekorzystnieKadrowanie: głowa jest w środku kadru, przez co pozostawione jest zbyt dużo przestrzeni u góry zdjęcia,brak przestrzeni w kadrze, w kierunku, w którym patrzy modelka/model (choć możesz skutecznie i ciekawie łamać tę zasadę przy kadrach „filmowych”, pozostawiając wolną przestrzeń „za plecami”),cięcie w połowie czoła i obcinanie Portret zrobiony ze zbyt niskiej lub zbyt wysokiej pozycji (np. w portrecie dziecięcym). W połączeniu z szerokim kątem powoduje to, że model/modelka wygląda nienaturalnie. Kompozycja: na przykład kiedy przypadkiem wywołane jest złudzenia drzewa wystającego z głowy 🙂Wybór trudnego miejsca do zdjęć: zbyt dużo szczegółów i rozpraszaczy sprawia, że model/modelka „ginie” na niekorzystnym tle. Ekspozycja: prześwietlone tło i niedoświetlona mocne światło daje ostre i bardzo kontrastowe cienie na twarzy. Uwydatnia też wszystkie niedoskonałości. Z kolei brak odpowiedniej ilości światła może spowodować, że zdjęcie będzie na tyle niedoświetlone, że podciąganie ekspozycji w późniejszej postprodukcji spowoduje dużą utratę jakości zdjęcia. Ostrość: np. na dalszym oku, czole, nosie, kontaktu z osobą portretowaną: fotograf często skupia się bardzo na technicznych sprawach, zapominając o tym, że fotografuje CZŁOWIEKA, który stresuje się sytuacją. W konsekwencji portret może wyjść technicznie doskonały, ale pokazujący osobnika idącego na ścięcie 🙂 Brak „catchlighta” w oku: odbłysk światła w oczach dodaje im życia, bez nich oczy wydają się ciemne i „płaskie”.Próba pokazania i osoby i interesującego otoczenia jednocześnie: portret powinien się skupiać na osobie. Cytując: „jeśli podobają Ci się te malownicze drzwi za modelką, wyrzuć modelkę i zrób fotkę drzwi”. Jeśli robisz portret, skup się na tym, aby osoba wyglądała jak najlepiej. To, co jest za nią lub obok niej nie powinno odciągać portretowa – ustawienia aparatuTryb ostrzenia: włącz detekcję twarzy lub, jeśli masz taką możliwość, detekcję bliższego niską wartość przysłony. Czas i ISO dobierz tak, by ekspozycja była automatycznego trybu portretowego w aparacie. Tryb automatyczny nie ustawi niczego lepiej, niż sam możesz to zrobić. Jeżeli zaufasz automatyce aparatu, nigdy nie będziesz miał pewności, na jakie parametry zdecyduje się osoba się nie porusza podczas wykonywanych zdjęć, możesz zejść z czasem do 1/60 s. Dobrze jest jednak robić zdjęcia z czasem krótszym – jeśli to robisz zdjęcia pozowane, nie włączaj elektronicznej bezgłośnej migawki. Niech modelka/model wiedzą, kiedy jest zrobione zdjęcie i kiedy mogą zmienić uchwycić naturalne emocje w portrecie z reportażu – staraj się nie zwracać na siebie uwagi. Najlepiej byłoby włączyć elektroniczną migawkę i nie używać obiektyw do portretu? Fot. Krzysztof JachNikon D7100 + Sigma 105 mm (f/ 1/125 s, ISO 100)Wykorzystanie w portrecie obiektywu makro. Staraj się używać jasnych szkieł, najlepiej „portretowych” o ogniskowych 50 mm dla croppa lub 85 mm dla pełnej posiadasz obiektyw do makro (ogniskowe 90 mm, 105 mm lub 150 mm), to nie bój się użyć go do portretów. Takie obiektywy świetnie sprawdzają się przy portretach. Jeżeli nie dysponujesz szkłem typowo portretowym, możesz również zrobić dobry portret np. obiektywem 24 mm. Ale uwaga: jeżeli takim obiektywem zrobisz bliski portret, w którym całość kadru wypełnia twarz, najprawdopodobniej proporcje będą niekorzystne. Jeśli odsuniesz się od modelki/modela na 2-3 metry, proporcje twarzy będą już naturalne, a zdjęcie możesz przyciąć. W większości przypadków rozdzielczości matryc w aparatach są na tyle duże, że zdjęcie i tak po przycięciu będzie miało wystarczającą jakość nawet do wydruku. Wadą tego rozwiązania będzie ostrość na całym zdjęciu – również w tle. Zasada ta dobrze sprawdzi się w telefonach, gdzie najczęściej są obiektywy kadrować portret? Zasady kompozycjiZwróć uwagę, żeby z głowy nie wystawał słup lampy czy znaku. Żeby z ucha nie wychodziła sztacheta od płotu 🙂 Fot. Rafał Lemke Nieudane zdjęcie dla pokazania jak nie należy robić. 2. Trzymaj porządek w kadrze. Śmietnik, trzepak, sterta gruzu czy pranie w tle zniszczą najlepszy portret. Fot. Rafał Lemke Tak też nie rób 🙂3. Pamiętaj o mocnych punktach zdjęcia. Postaraj się, żeby znalazło się w nich coś ważnego, np. głowa modela/modelki lub jeśli kadr jest ciasny – Odbita postać jest w mocnym Nie bój się kadrować centralnie, czasami może dawać to bardzo dobre efekty. Fot. Marcin JasińskiPrzykład centralnego kadrowania6. Nie skracaj perspektywy. Ręka, łokieć, czy noga wyciągnięta w stronę aparatu prawie zawsze wygląda niekorzystnie, krócej. Poproś modelkę, by ustawiła te części ciała prostopadle do Staraj się nie ucinać kadru w zgięciach (łokcie, kolana, nadgarstki). Nie ucinaj drobnych części ciała (uszy nos palce, stopa).8. Jeśli stoisz wyżej (perspektywa ptaka) niż fotografowana osoba, wgniatasz ją w ziemię i ją pogrubiasz. Jest to jeden z częściej występujących błędów w fotografii małych dzieci. Jeśli jesteś niżej (perspektywa żaby), postać będzie nienaturalnie wyciągnięta. Najbezpieczniej jest robić zdjęcie z poziomu osoby fotografowanej (perspektywa prosta). Możesz również użyć pespektywy, aby osiągnąć oczekiwany efekt na zdjęciu. Fotografując z góry, pokazujesz uległość osoby fotografowanej, a fotografując z dołu – jej Możesz zastosować zasady trójpodziału lub złotej proporcji, lub tak, aby dwa przecięcia były na modelu. Model będzie w ⅔ kadru. Możesz też użyć złotej spirali. Jeśli modelka patrzy w bok, zostaw miejsce po stronie, w którą Nie zawsze musisz dobierać idealnie naświetloną ekspozycję. Możesz zrobić zdjęcie również w wysokim kluczu (high key), gdzie na zdjęciu będzie dominowała biel, albo zdjęcia w niskim kluczu (low key), gdzie będzie dominowała czerń. W takich zdjęciach histogram będzie niemal całkowicie po prawej lub po lewej stronie, ale może to być doskonałe zdjęcie. Low key jest też sposobem, gdy mamy mało światła, a nie chcemy podbijać ISO, czy użyć lampy – na przykład w – światło naturalne i błyskoweNie ustawiaj światła idealnie na wprost, by portret nie wyszedł „płasko”. Nawet gdy masz jedno źródło światła, ustaw lekko z boku lub z góry, by nadać trójwymiarowość. Jeśli jednak już się na to zdecydujesz — podkreśl cienie. Mogą w tym pomóc czarne blendy po bokach lub tzw. murzynki, czyli duża czarna powierzchnia, która pochłania światło odbite od otoczenia, co dodaje cienie po bokach postaci. Fot. Beata Kubica – PhotoKubicaZdjęcie jest przykładem na dodanie głębi przez ustawienie światła bocznego. Cienie są delikatne ale wyraźnie podkreślają sylwetkę. Fot. Maciej Olszewski Źródłem światła jest tu okno naprzeciw modelki. Z boku zostały zawieszone dwie czarne blendy, żeby obrysować postać cieniem i odciąć ją od jasnego tła. Fot. Michał LaskowskiModelka: Ola Ustaw modelkę przy oknie. Daje to naturalne, miękkie i przyjemne Często zdarza się, że podczas zdjęć w plenerze w dzień z lampą błyskową ogranicza nas czas synchronizacji lampy. W zależności od modelu aparatu jest to zakres między 1/180 a 1/250 sekundy. Nie możemy wtedy robić zdjęć z lampą przy czasach krótszych niż ta wartość (np. 1/500 s.). Jeśli nie zależy nam na rozmyciu tła, przymykamy przysłonę do dużych wartości (np. f/18). Ten zabieg umożliwia nam ustawienie poprawnego czasu, aby nasza lampa zadziałała. Jeśli jednak chcemy rozmyć tło, mamy dwie możliwości. Pierwsza to użycie lampy, która współpracuje z krótkimi czasami naświetlania (HSS Canon, Auto FP Nikon), działa ona przy czasach nawet 1/8000 s. Niestety, o ile można kupić niedrogą lampę z tą funkcją, to bezprzewodowe wyzwalacze przenoszące HSS są dużo droższe od takich bez tej opcji. Druga opcja jest o wiele tańsza. Polega na założeniu na obiektyw ciemnego filtra ND, który skutecznie ogranicza dopływ światła do obiektywu. Dzięki temu możemy wydłużyć czas naświetlania i zmniejszyć przysłonę, aby rozmyć tło. 3. Pamiętaj: flash bardzo fajnie zamraża ruch. W większości przypadków, kiedy ruch nie jest bardzo szybki (trzeba wtedy użyć lamp błyskowych z bardzo krótkim czasem błysku) możemy zamrozić ruch nawet lampą reporterską. Na zdjęciu poniżej dwie osoby rzucały karty z góry, a flash zatrzymał ruch kart. Dzięki takim trickom możesz otrzymać ciekawe efekty przy portretach. Fot. Marcin Jasiński „Cyganka” Przykład zatrzymania ruchu przez na zdjęcia portretowe Fot. Beata Kubica – PhotoKubicaInspiracje inną epoką np. lata 70’. Zadbaj o otoczenie, klimat, odpowiednie światło i strój. Długie włosy dają dużo możliwości w stylizacji. Przykład: kobieta leżąca na plecach z włosami układającymi się w różne długimi włosami części twarzy i modowa bez makijażu (zobacz taką sesję Christiny Aguilery)Portrety z gadżetami dają niemal nieograniczone możliwości, np. możesz wykorzystać rzeczy, które są pasją portretowanej z chlapiącą wodą, proszkami, więcej?Zostaw swój email – wyślę Ci od czasu do czasu kolejne nowościSPRAWDŹ MOJE KURSY FOTOGRAFICZNE W dzisiejszym wpisie opowiem Ci jak najlepiej ustawiać się podczas sesji ciążowej, by zdjęcia wyszły jak najlepiej, a Ty wyglądała cudownie. Jest kilka zasad, które sprawiają, że zdjęcia będą atrakcyjne. Przeczytasz o wskazówkach, którymi się kieruję podczas mojej pracy. Sesja ciążowa Szczecin – co i jak: Zacznijmy od tego, że każdy z nas jest inny, mam inną budowę i inaczej wygląda w ciąży. Moim zadaniem jest zrobić wszystko byś wyglądała po prostu wyjątkowo i pięknie. Wyciągnąć same zalety, a ukrywam pewne wady. Będę szczera 🙂 każda z nas ma kompleksy (ja również i to nie małe 🙂 ) dlatego lubię jak podczas sesji powiesz mi na co mam zwrócić uwagę, co ukryć. Czasami może jestem w tych kwestiach zbyt bezpośrednia, ale dzięki temu szybciej łamiemy pewne granice i świetnie nam się współpracuje :). Sesja przebiegnie wtedy błyskawicznie i w miłej atmosferze. A teraz konkrety: NIGDY: nie uciekaj ciałem od obiektywu, zawsze lekko bądź pochylona do mnie głowa tak samo, lekko do mnie Jak całe ciało i głowa „uciekają” od obiektywu w drugą stronę, to wtedy pojawia się dysproporcja na zdjęciach. Nagle brzuch i biodra są wielkie, ramiona olbrzymie, a głowa mała. Trochę to śmiesznie i nienaturalnie wygląda. To na początek. nie stoimy na wprost, „na baczność” nie przechylamy się do tyłu W zależności od budowy ciała pojawić się mogą pewne dysproporcje: wielkie biodra, wielki brzuch, mała głowa, grube nogi. Oczywiście wyolbrzymiam, ale takie zdjęcia pokazują nieprawdę,a nie o to chodzi. Zawsze zwracam na to uwagę. Moim zadaniem jest odpowiednio wymodelować ciało, by podkreślić kobiecość, piękność. Zaraz na przykładzie kilku zdjęć Wam to wyjaśnię. PAMIĘTAJ: zawsze Bądź wyprostowana, a łopatki ściągnięte !!! To są najważniejsze rzeczy, które są „zakazane” podczas sesji ciążowej i należy ich unikać. Czasami może jestem za szczegółowa, ale uwierz mi, centymetr w jedną stronę, lekko inny kąt, a zdjęcie jest zupełnie inne. Dla mnie kolejnym ważnym elementem jest światło, sztuczne i naturalne. Ale to już moje zadanie, by Cię odpowiednio ustawić względem oświetlenia. Poniżej zobaczysz kilka przykładowych zdjęć. Zauważ, że bardzo ważne jest ułożenie nóg. Dzięki temu modeluję całą sylwetkę i eksponuję Twój brzuszek… Zawsze zwracam jeszcze uwagę na budowę ciała, wtedy Cię poprawię, było jak najlepiej. Chcesz się jeszcze więcej dowiedzieć? skontaktuj się ze mną, chętnie Ci opowiem jak wygląda sesja i odpowiem na Twoje pytania: tel.: 696 582 423 , wyślij wiadomość Zobacz koniecznie wpis – Sesja ciążowa – cechy jakie powinien mieć profesjonalny fotograf Zobacz jeszcze na inne moje prace – sensualna sesja ciążowa Zdjęcia U góry jest zdjęcie z mało korzystnym ustawieniem, a na dole z odpowiednim. ———- ———- ———- ———- ———- ———- Przy sesjach na czarnym tle przy świetle błyskowym bardzo ważne jest ustawienie oświetlenia. Tutaj jest dużo możliwości, zależy jaki efekt chcemy uzyskać. Bardzo lubię te ujęcia, są pełne tajemniczości, subtelności, kobiecości… Oczywiście zdjęcia na jasnym tle są dla mnie równie ważne. Wszystko zależy od Ciebie, co Ci się podoba, jaka jesteś, jaki efekt chcemy uzyskać. Dlatego przed rozpoczęciem sesji rozmawiamy i ustalamy. Na jakich zdjęciach CI najbardziej zależy. ———- Tak pracuję. Mam nadzieję, że ten tekst nie jest zbyt rzeczowy, ale tak najlepiej było mi przedstawiać to na co i jak zwracam koniecznie jeszcze na mój wpis – Sesja ciążowa – cechy jakie powinien mieć profesjonalny fotograf Chcesz się jeszcze więcej dowiedzieć? skontaktuj się ze mną, chętnie Ci opowiem jak wygląda sesja i odpowiem na Twoje pytania: tel.: 696 582 423 , wyślij wiadomość Więcej zdjęć zobaczycie tutaj – sesja ciążowa Szczecin Zapraszam jeszcze tutaj – sesja ciążowa – kiedy i jak się do niej przygotować. Poczytaj opinie o moje pracy – Fotograf Szczecin opinie Jak zrobić wystawę? Zrobienie wystawy to sprawa trudnołatwa. W końcu jakim trudem dla współczesnego człowieka „sukcesu” jest ustawienie obok siebie kilku obiektów albo powieszenie paru obrazków? Łatwizna. Jak wybrać galerię? Bolesnym momentem może się okazać konfrontacja z rzeczywistością. Bo wszyscy marzymy o Zachęcie albo najlepiej MOMA. Dlatego pierwsze, albo nawet kilkanaście pierwszych kotów za płoty, proponuje zrobić w odrobinę bardziej przystępnym miejscu. Galeria, z którą się kontaktujesz, prawdopodobnie będzie bardziej przychylna do twojej propozycji, jeśli to, co chcesz wystawić, wpisuje się w jakiś sposób w jej filozofie. Jeżeli jest to przestrzeń wystawiająca zwykle sztukę nowoczesną, to małe jest prawdopodobieństwo, że będą chcieli zrobić ekspozycje rysunku klasycznego. Warto być też uważnym na konotacje danego miejsca, bo jeśli jednym z patronów danego miejsca jest chrześcijańska organizacja, to błyskotliwy pomysł wystawienia się z czegoś obrazoburczego prawdopodobnie nie wypali. Czyli jak zorganizować wystawę? Krok 1. Skontaktuj się z galerią Wysyłając maila do wybranej przez siebie organizacji, dobrze jest mieć w pełni ukształtowaną i sfotografowaną koncepcje tego, co i jak ma odbyć się w danym miejscu. Warto też dosłać bio swojej osoby, czyli krótką informacje, gdzie studiowałeś/studiujesz, gdzie już się wystawiałeś itp. Oczywiście początki nie są łatwe, ale wpisanie swojego uczestnictwa nawet w kole naukowym jest jak najbardziej akceptowalne. Krok 2. Przygotuj plakat reklamujący wystawę Jeśli wybrałeś galerię, która rzeczywiście jest galerią, a nie biblioteką miejską lub kawiarnią, to prawdopodobnie dysponuje ona budżetem na katalogi lub plakat. Może również pomóc Ci go przygotować, dając namiar do zaprzyjaźnionego grafika. Bo tak naprawdę plakat jest wizytówką wydarzenia, które organizujesz. Uwaga! Bardzo ważne jest, by na plakacie znalazły się loga i logotypy wszystkich sponsorów, patronów czy uczelni, z ramienia której dzieje się wystawa. Jeśli wydarzenie jest tworzone pod patronatem gdańskiej ASP, to może się okazać, że plakaty sygnowane przez szkołę są w jakiś sposób ujednolicone. Plakat może zostać odrzucony, jeżeli nie zastosujesz się do ustalonych przez uczelnię standardów. Na małą wystawę, na której spodziewamy się miedzy 20-50 osób proponuje wydrukować koło 20 plakatów A3 do rozwieszenia w kawiarniach, restauracjach itp., a także 2-3 duże B1 do ustawienia na wejściu przed wystawą i powieszenia w kilku bardziej strategicznych miejscach, takich jak np. jakieś centrum sztuki. Warto też zapytać galerię, czy współpracują z jakąś firmą lub organizacją na zasadzie patronatu medialnego. Zapytaj się również, na jakich zasadach taka potencjalna współpraca mogłaby przebiegać. Idealnym scenariuszem byłoby, aby Twoja wystawa została objęta patronatem medialnym jakiegoś portalu lub radia, które dodatkowo poinformuje swoich odbiorców o wystawie, szerszej publiczności lub najlepiej przyjedzie i zrobi wywiad. Jeśli nie jesteś Picassem polskiej sztuki, to nie bądź rozczarowany, jeżeli nie pojawi się wiele osób. Krok 3. Przygotuj ekspozycję prac Montaż – tutaj trzeba być realistą, pozytywne myślenie w tym wypadku nie wystarczy. Zawsze, ale to zawsze trwa to dłużej niż zakładasz. Gdy organizujesz coś sobie sam, to masz pełną decyzyjność co do tego, co gdzie i jak ma wyglądać. W przypadku wystaw zbiorowych każdy ma swoją wizje artystyczna i każdy chce swoją prace zaprezentować jak najlepiej. Więc proponuje do czasu montażu doliczyć mniej więcej jedną dobę zapasu. Na wszystkie nieprzewidziane wypadki. Krok 4. Przynieś wino Na wielkie otwarcie pucujemy już tylko kieliszki, wlewamy wino (na mały wernisaż przygotujmy 6-10 butelek, różne kolory) i dopracowujemy mowę na rozpoczęcie, która zwykle przybliżą ideę wystawy, a do tego dochodzą podziękowania i ewentualnie lista artystów. Miłym urozmaiceniem wystawy może być performance na rozpoczęcie lub koncert zaprzyjaźnionej koleżanki. Wybierając, kto i co ma zrobić na rozpoczęcie, powinniśmy brać pod uwagę, że jednak łatwiej kontempluje się sztukę przy dźwiękach pianina niż koncertu rockowego, który jest tak głośny, że szyby pękają. Powodzenia! Jeśli masz pytania, napisz do nas! Pomożemy – kontakt@ Przy okazji poczytaj może o: 10 Polskich ilustratorów, których musisz znać! Rzizajn – pomiędzy rzeźbą, a designem! Lekcje rysunku online! Autor ilustracji: Tomek Chistowski Co to jest photobashing? Poprzednia lekcja digital painitngu -> KDP – 05 Photobashing, to technika używana powszechnie wśród matte painterów, którzy tworzą scenki będące konceptem budującym świat gry czy filmów. Jak było to omówione w Lekcji 05, każdy widoczek zaczyna się od miniaturek i szkicu – ale różnica między „tradycyjnym” digitalem a photobashingiem jest taka, że w wypadku tego drugiego w pewnym momencie przestajemy malować w kolorze i wklejamy do rysunku fragmenty fotografii, które zastępują żmudne malowanie faktur. Oczywiście to nie tak, że można wkleić zdjęcie domku na obrazie i wszystko fajnie – zdjęcia trzeba umiejętnie zmanipulować, aby wyglądały wiarygodnie w kontekście całości! Photobashing pozwala zaoszczędzić czas np. w dużych studio gier, gdzie ktoś prosi o wykonanie kilkudziesięciu projektów enviro i malowanie ich wszystkich ręcznie zajęłoby kupę czasu. Skąd brać fotki do photobashingu? Opcji jest wiele – pamiętaj jednak, ze prawa autorskie do zdjęć mają znaczenie; użyj np. ustawień szukania Google, aby wyszukiwać jedynie grafiki z licencją zezwalającą na komercyjne wykorzystanie. Istnieją też gotowe, internetowe zbiory fotek; przykłady: Zachęcam też do robienia własnych zdjęć – aparaty w telefonach oferują teraz naprawdę dużo możliwości, więc cyknij czasem parę fotek na spacerze i zapisuj je na kompie! Ponadto artyści używają też modeli 3D, które wklejają w swoje prace i malują bezpośrednio na nich – pomaga to przy rysowaniu architektury. Jak wstawiać zdjęcia w swoje prace? Nie wystarczy po prostu wkleić zdjęcia, wymazać jego niepotrzebnej części i ustawić mniejsze opacity. Musisz pamiętać o kluczowych sprawach, które wpływają na spójność Twojej pracy: Czy zdjęcie jest w tej samej kolorystyce, co rysunek – do modyfikacji kolorów fotki można użyć Balansu kolorów (Ctrl+B), Barwy i Nasycenia oraz Krzywych. Szukaj tych wszystkich opcji w panelu Dopasowań na dole okienka Warstw. Najlepiej najpierw dopasuj fotki w czerni i bieli do czarno-białego rysunku, aby uzyskać zgodność waloru, a potem dopiero zajmij się kolorem! Czy obiekty ze zdjęcia są w tej samej perspektywie, którą ustaliłeś wcześniej w pracy – wybierz narzędzie Strzałki (V), przełącz się na pożądaną warstwę i wciśnij Ctrl+T (Transform). Teraz kliknij prawym – zobaczysz opcję „Perspektywa” – użyj jej, aby dopasować (w granicach możliwości i rozsądku!) perspektywę obiektu z fotki. Czy wszystko jest oświetlone z odpowiedniej strony i rzuca cień tam, gdzie trzeba – korzystaj z Kontrastu i Krzywych, nanoś walor ręcznie brushem. Możesz też użyć narzędzia Rozjaśnianie (O). Czy zdjęcie jest dobrej rozdzielczości i nie tworzy brzydkiej pikselozy – zaznacz w wyszukiwaniu Google opcję Narzędzia > Rozmiar > [pożądana wielkość]. Dopilnuj, aby aparat w Twoim telefonie robił zdjęcia maksymalnej jakości. Obczaj też opcję Filtr > Szum > [Redukcja szumu] oraz [Usuwanie szumu i ziarna]. Czy usunęliśmy wszystko, co niepotrzebne – zostaw tylko ten fragment fotki, którego potrzebujesz. Resztę możesz np. wymazać gumką (pokombinuj z różnymi brushami gumki i zobacz, jakie da to efekty). Co artyści zazwyczaj wstawiają z fotek? Wszystko – ale najczęściej są to chmury, budynki, faktura trawy/gruntu/skał, wody. Niektórzy też tworzą rysunki z ogromnej ilości różnych przypadkowych zdjęć, które modyfikują, aby stworzyć zupełnie nowy obiekt – np. zbierają dużo zdjęć samochodów, traktorów i dziwnych maszyn, wycinają z nich różne elementy i składają z nich zupełnie nową rzecz! Przykładowe etapy photobashingu: Szkic, podstawowe kolory, znalezienie galerii fotek, dopasowywanie kolorów, wklejenie fotek w odpowiednich miejscach, dopasowywanie perspektywy/światła/itp, malowanie nad wklejonymi fotkami celem korekty Przy okazji zobacz jeszcze: TOP 12 concept artystów z Polski! TOP 10 ilustratorów z Polski! Kurs digital paintingu online za darmo!

jak ustawić modelkę do zdjęć